03-03-2011
W tytule nie ma błędu, tak miało być.
Myślę, że Polskim Architektom Krajobrazu nikt nie jest potrzebny tak bardzo jak Architekci Krajobrazu. Polska jest krajem dotkniętym przez plagę brzydoty pleniącą się w przestrzeni publicznej. Nie będę tu komentować co zawdzięczamy “zwykłym architektom”, bo nie czas i miejsce.
Wierzę że, tylko zintegrowane i zdeterminowane środowisko AK będzie miało w przyszłości szansę by wypracować silną pozycję. Tylko jeśli wypracują silne relacje wewnątrz środowiska, niezależne od korzenie akademickich mają szanse zaistnieć w skali kraju. Postrzegam architektów krajobrazu jako ogniwo łączące zdrowy rozsądek, racjonalność z tym co dla nas szykują samorządowcy. Nikt nie będzie burzył “pudowli”, które nam serwują zwani jednym słowem inwestorzy, ale od tego jak działać będą AK zależy czy wyrządzone w przestrzeni szkody da się uczynić mniej dotkliwymi. Solidarne działanie wewnątrz środowiska, rzetelne informowanie o ogłaszanych konkursach i wzajemna lojalność powinny za jakiś czas zaowocować krystalizacją tej ogromnie ważnej grupy zawodowej.
Patrząc jak zmienia się krajobraz wokół mnie po prostu nie mam wyjścia: muszę wierzyć, że kiedyś niektóre z pokaleczonych przestrzeni zostaną opatrzone przez AK, że zabytkowe parki i ogrody potraktują z szacunkiem i wyczuciem, że usłyszę ich głos w sprawie firm, które za wielkie pieniądze urządzają ludziom w ogrodach festiwale antyestetyki. Musze wierzyć bo inaczej to szkoda żyć na tym poligonie kostki B gdzie domy typu Topaz czy inny Opal stoją otoczone armią żywotników.
Może to pora by AK swoimi działaniami zapełnili lukę w edukacji obywatelskiej dotyczącej przestrzeni publicznych i architektury domów jednorodzinnych. Może to właśnie Oni postanowią dołączyć do inicjatyw w rodzaju brytyjskiego CABE?
Może jedną z jaskółek zmian na lepsze było powołanie Stowarzyszenia Architektów Krajobrazu
Może na integrację wpłyną takie sieciowe inicjatywy jak np:
http://land8lounge.com/group/sggw
OBY DO WIOSNY!!!
RSS
