Dom Ogrodnika

Kiedy się zaczyna? Kiedy się zaczyna na dobre..?

admin — Tue, 08 Mar 2011 09:52:53 +0000

Wydaje mi się, że pierwsze jest odczucie wydłużającego się dnia. Jeśli żyje się w ramach regularnych rytmów (droga do pracy, powrót) to nietrudno zorientować jak gwałtownie zaczyna przybywać dnia już od drugiej połowy stycznia. Wychodzę z domu na ten sam pociąg, wsiadam do samochodu o tej samej porze a światła coraz więcej. W drodze powrotnej już nie cienie na ulicach tylko ludzie, których rysy twarzy coraz łatwiej jest rozpoznać. Coraz mniej się muszę martwić o nieoznaczonych pieszych i rowerzystów na poboczach dróg. Zmienia się coś i to widać. Jednak to mało, jeśli dookoła leży jeszcze słuszna warstwa śniegu a temperatura ciągle na minusie. Kolejny stopień wtajemniczenia to zawsze Sikory. Ich radosna piosenka nawet w zmarzłym na kość parku niezawodnie wieszczy wiosnę. Tu gdzie teraz mój ogród do wiosennego chóru dołączyły się głosy nieco bardziej chrapliwe. Rankiem, jeszcze zanim po raz pierwszy otworzymy oczy, a jest to jeszcze przed 5.30 słychać nawoływania bażantów. Trochę na wyrost mówimy o nich nasze. Ale kto inny jak nie my dokarmiał je w czasie mrozów? Dlatego rościmy sobie do nich część praw. Choćby do rwetesu jaki towarzyszy im kiedy zrywają się do lotu. Podczas niedzielnego spaceru po polach wokół domu doliczyliśmy się stada liczącego 40 sztuk. Zatem ile w powietrzu naszego łomotu kiedy startują spośród wysokich traw?

I pierwsze to co pod nogami. Kiedy zaczynają kwitnąć Przebiśniegi a Krokusy już niecierpliwie wyglądają spod zeszłorocznych liści – to też znaki. Jednak zanim zacznę cieszyć się zielenią minie jeszcze trochę czasu. Wcześniej owszem, kwitną Oczary, Leszczyny i Olchy, ale od tego widoku jeszcze serce nie drży.Przebudzone słońcem biedronki wychodzą ze schronień w okiennych ramach a doniczkowe rośliny wypuszczają nowe pędy. I to jeszcze nie ta chwila.

To się wydarza ponad głowami. Wiosna musi unosić się ponad nami by poczuć jej przypływ. W zeszłą niedzielę wczesnym popołudniem stało się. Zaczęła się na dobre, choć śnieg i mróz jeszcze czają się niedaleko. Siedziałam w kuchni zajęta jakimś domowym “robieniem” kiedy nagle usłyszałam, że na dworze odzywają się wspaniałe głosy. Były mocne i jednocześnie pełne niepokoju, krążyły nad nami, spadały na ziemię i brzmiały jak źródło głosu i echo jednocześnie. Zanim zrozumiałam, zanim rozpoznałam, wiedziałam, czułam – to Żurawie. Było ich 7. Zataczały niewielkie koła wokół niewidocznego punktu i krzyczały w niebogłosy. Zdaję się to była chwila, w której większa grupa wędrowców dzieliła się by udać się na lęgowiska. Jakby były przejęte, lekko spłoszone i niespokojne.

Lubię kiedy na wiosnę mogę wysłać do przyjaciół sms-a z wiadomością ” Lecą Żurawie!!!”

http://www.foto-ptaki.pl/index.php?option=com_content&task=view&id=369&Itemid=121

PS.A wieczorem byliśmy na ul.Poziomkowej i Agatka powiedziała, że chce się nauczyć rozpoznawać grzyby i ptaki.Czyżby szykowały się jakieś wspólne wyprawy? A póki co:

http://www.birdwatching.pl /

NOWY KONKURS – “Miejsce Pełne Zieleni”

admin — Tue, 08 Mar 2011 09:00:29 +0000

Kolejny konkurs został ogłoszony przez portal architekturakrajobrazu.info

Na razie są to informacje wstępne, ale już wiadomo, że skierowany jest do miłośników fotografowania ogrodów. Wiadomo też co jest nagrodą :

Ale szczegółów należy szukać na stronie:

http://www.architekturakrajobrazu.info/konkursy/dla-internautow/1711-konkurs-wygraj-wycieczk-marze

Kto nie był niech żałuje. WYKŁADY W POWSINIE

admin — Tue, 08 Mar 2011 08:43:15 +0000

Może to z racji tego, że mieszkam teraz bardzo daleko od Powsina, Rogowo wydaje się być bliżej, niezbyt często odwiedzam stronę tamtejszego Ogrodu Botanicznego. Właśnie się zorientowałam co udało mi się stracić przez nieuwagę. Mam nadzieję, że wiele osób skorzystało podczas organizowanych tam wykładów. Sama organizuję spotkania poświęcone ogrodnictwu i wiem z jakim utęsknieniem czekam na nowych zainteresowanych.

Jednym słowem trzeba częściej sprawdzać stronę:

http://www.ogrod-powsin.pl/kultura.html

05. I – mgr Adam Kapler – Biologia i ekologia jemioły

13. I – dr Halina Galera – Pieprzno i szafranno moja mościapanno – prawdy i mity o roślinnych afrodyzjakach

20. I – mgr inż. Krzysztof Bielicki – Nowe gatunki roślin wrzosowatych w produkcji szkółkarskiej i uprawie

27. I – mgr inż. Anna Karczewska, Ryszard Rawski – Kolekcja roślin sadowniczych w OB.-CZRB PAN.

03. II – dr Jacek Marcinkowski – Sposoby wykorzystania bylin w parkach, ogrodach i innych miejscach

10. II – mgr inż. Bronisław Szmit – Lipy uprawiane w Polsce.

17. II – mgr Dariusz Kucharski – Owady saproksyliczne.

24. II – prof. dr hab. Jerzy Puchalski – Ochrona ex-situ różnorodności roślin w bankach genów i ogrodach botanicznych

03. III – mgr inż. Jolanta Podlasiak, Anna Gasek – Kolekcja flory polskiej w OB.-CZRB PAN

10. III – Koło Naukowe Leśników – Sekcja Entomologiczna Wydziału Leśnego SGGW – Entomofauna Krymu

Póki co można zajrzeć do szklarni w których min:

źródło: http://www.ogrod-powsin.pl/index.html

“POD LIŚCIEM MIŁORZĘBU”

admin — Tue, 08 Mar 2011 08:27:23 +0000

Pod tym tytułem Ogród Botaniczny UW w Warszawie organizuje warsztaty edukacyjne dla dzieci. Pierwsze odsłony miały miejsce w październiku zeszłego roku. Oznacza to, że Ogród w Alejach Ujazdowskich nie jest tak całkiem zamknięty w czasie zimy. Rodzice, którym zależy na tym by ich dzieci “zauważały świat wokół siebie” powinni skorzystać z tej wspaniałej okazji.

http://www.ogrod.uw.edu.pl/aktualnosci/aktualnosci.htm

Poniżej program spotkania marcowego:

Marzec
Jak kiełkują rośliny? (7 latki)

Kiedy zbliża się wiosna warto zrozumieć, co zaczyna się dziać wokół nas.

Zaraz na potęgę spod resztek śniegu i zeschniętych liści zaczną pojawiać się kiełki młodych roślin. Jak one
wyglądają z bliska? Będziemy je oglądać gołym okiem i pod lupą.

Czemu niektóre młode korzenie wyglądają jak szczotki do mycia butelek?

Czym się różnią pomiędzy sobą? Każdy będzie miał okazję spróbować jak smakują kiełki rzodkiewki, brokułów, fasoli i innych roślin uprawnych, założyć uprawę fasoli i zasadzić cebulki hiacyntów, aby później o nie dbać i
obserwować ich rozwój.

Poruszanie zagadnienia:
• Fazy rozwoju roślin i składniki potrzebne im do życia.
• Ćwiczenia rozwijające umiejętność liczenia, zdolność obserwacji i nazywania smaków.
• Rozpoznawanie części roślin: liść, łodyga i korzeń.
• Pojęcia „owoc”, „nasiono”, „cebulka”.

Bliższych informacji udzielają panie: Iwa Kołodziejska-Degórska i Krysia Jędrzejewska-Szmek – iwona.k@biol.uw.edu.pl, kry.jesz@biol.uw.edu.pl

Po co polskim architektom krajobrazu…polscy architekci krajobrazu?

admin — Thu, 03 Mar 2011 16:22:27 +0000

W tytule nie ma błędu, tak miało być.

Myślę, że Polskim Architektom Krajobrazu nikt nie jest potrzebny tak bardzo jak Architekci Krajobrazu. Polska jest krajem dotkniętym przez plagę brzydoty pleniącą się w przestrzeni publicznej. Nie będę tu komentować co zawdzięczamy “zwykłym architektom”, bo nie czas i miejsce.

Wierzę że, tylko zintegrowane i zdeterminowane środowisko AK będzie miało w przyszłości szansę by wypracować silną pozycję. Tylko jeśli wypracują silne relacje wewnątrz środowiska, niezależne od korzenie akademickich mają szanse zaistnieć w skali kraju. Postrzegam architektów krajobrazu jako ogniwo łączące zdrowy rozsądek, racjonalność z tym co dla nas szykują samorządowcy. Nikt nie będzie burzył “pudowli”, które nam serwują zwani jednym słowem inwestorzy, ale od tego jak działać będą AK zależy czy wyrządzone w przestrzeni szkody da się uczynić mniej dotkliwymi. Solidarne działanie wewnątrz środowiska, rzetelne informowanie o ogłaszanych konkursach i wzajemna lojalność powinny za jakiś czas zaowocować krystalizacją tej ogromnie ważnej grupy zawodowej.

Patrząc jak zmienia się krajobraz wokół mnie po prostu nie mam wyjścia: muszę wierzyć, że kiedyś niektóre z pokaleczonych przestrzeni zostaną opatrzone przez AK, że zabytkowe parki i ogrody potraktują z szacunkiem i wyczuciem, że usłyszę ich głos w sprawie firm, które za wielkie pieniądze urządzają ludziom w ogrodach festiwale antyestetyki. Musze wierzyć bo inaczej to szkoda żyć na tym poligonie kostki B gdzie domy typu Topaz czy inny Opal stoją otoczone armią żywotników.

Może to pora by AK swoimi działaniami zapełnili lukę w edukacji obywatelskiej dotyczącej przestrzeni publicznych i architektury domów jednorodzinnych. Może to właśnie Oni postanowią dołączyć do inicjatyw w rodzaju brytyjskiego CABE?

http://www.cabe.org.uk/

Może jedną z jaskółek zmian na lepsze było powołanie Stowarzyszenia Architektów Krajobrazu

http://sak.org.pl/

Może na integrację wpłyną takie sieciowe inicjatywy jak np:

http://land8lounge.com/group/sggw

OBY DO WIOSNY!!!

FORA OGRODNICZE

admin — Thu, 03 Mar 2011 14:37:30 +0000

http://forumogrodnicze.info/

http://forum.poradnikogrodniczy.pl/

http://www.floraforum.eu/portal/

http://forumogrodnicze.eu/

http://forum.swiatkwiatow.pl/

http://iglaki.agrosan.pl/forum/index.php

http://www.tabaza.info/index.php

http://forum.wymarzonyogrod.pl/

http://www.oleander.pl/index.php?p=showforums

http://www.ogrodowisko.pl/forum

http://forumogrodnicze.prv.pl/

PORTALE

admin — Thu, 03 Mar 2011 14:18:07 +0000

Grupa skupiająca Polskich Architeków Krajobrazu (Polish Landscape Architects). Grupa została powołana do życia w celu uaktywnienia polskiej społeczności architektów krajobrazu

http://land8lounge.com/group/sggw?groupUrl=sggw&id=2025679%3AGroup%3A56809&page=28

http://www.ogrod-gardener.pl/

http://www.e-ogrody.com/

http://www.ogrodnik.com.pl/

http://ogrod.tv/

http://www.ogrodowisko.pl/

Skąd się biorą nasiona?

admin — Thu, 03 Mar 2011 13:47:15 +0000

To nie jest proste pytanie a odpowiedź na nie wcale nie jest oczywista. Pamiętam jak w na początku ciemnych lat 80-tych przyjaciółka mamy przysłała nam z Francji nasiona warzyw i kwiatów. Te torebki, takie były kolorowe, z cienkiej srebrnej folii ze zdjęciem rośliny, aż szkoda było rozrywać. Pamiętam też jak od pewnej pani dostałam wczesną jesienią pełna garść nasion cynii. Moi sąsiedzi z Suwalszczyzny zostawiają część warzyw “na nasienie” by następnego roku za darmo korzystać ze sprawdzonych odmian.

Ostatnio kiedy byłam w jednym z supermarketów zajrzałam na stoisko “ogrodowe”. Przyznaję liczyłam na tanie nasiona. Ku mojej radości znalazłam stojak z wyrobami czeskiej produkcji nasienniczej. Sprawdziłam cenę: między 1,5 pln a 2,5pln. Zebrałam pełne naręcze i zadowolona poszłam dalej “w regały”. Coś mnie podkusiło i sprawdziłam ceny na czytniku. Oczywiście były inne ale nie o grosz czy pięć. Okazało się, że np. za Nagietki mam zapłacić ponad 4pln. Toż to lekka przesada. No gdyby to była jakaś nowa odmiana od Villmorin’ów (te można znaleźć np w Leroy Merlin) to może, ale że nie była to bardziej zirytowana niż smutna odłożyłam wszystko na pobliską półkę. I doszłam do wniosku: nasiona nie biorą się z supermarketu.

Nasiona biorą się na przykład z Ożarowa:

http://www.pnos.pl/

Logo firmy kojarzę jeszcze z dzieciństwa kiedy ojciec, swoimi grubymi palcami, wyciągał z papierowych torebek drobniutkie ziarenka i siał je w równych rzędach. Mnie wolno było robić dziurki, na dnie których własnoręcznie umieszczałam “przyszłe” Słoneczniki, Nasturcje i Groszki pachnące. Teraz zakłady PNOS mijam kiedy jadę pociągiem do stolicy. Wierzę, że stąd właśnie biorą się nasiona. Dlatego na dniach się wybiorę na zakupy.

Firma nasiennicza Plantico też może poszczycić się i tradycjami i szerokim wyborem:

http://plantico.pl/index.php/

“Hodowla w Zielonkach nawiązuje do zapoczątkowanej na Mazowszu w latach 30 minionego stulecia tradycji hodowli warzyw znanych jako firmy: C. Ulrich i Bracia Hoser. Hodowlę tę wznowiono wkrótce po zakończeniu wojny. Od 1992 r. funkcjonuje jako Spółka z o.o., gdzie 100% udziałów posiada Agencja Nieruchomości Rolnych. Z dniem 4 lutego 2008 nastąpiło połączenie dwóch firm PlantiCo Zielonki i PlantiCo Gołębiew, dzięki czemu stała się firmą hodowlano-nasienną o największym potencjale na polskim rynku.”

To może śmiesznie zabrzmi, ale po niedługim zastanowieniu doszłam do wniosku, że będę kupować nasiona pochodzące z polskich firm. Oprócz tego, że odmiany przez nie produkowane są sprawdzone w naszych warunkach klimatycznych to nie bez znaczenia jest fakt, że od min. od istnienia tych firm zależy czy doczekamy się nowych krajowych odmian. Muszę przyznać, że wieści o kolejnych polskich osiągnięciach hodowlanych cieszą mnie nadzwyczaj i po prostu napawają dumą. Brać ogrodowa wie dobrze jak często zdarzają się takie okazje…zatem oby częściej.

Dlatego:Wysiewajmy polskie nasiona!!!

Chcę wierzyć, że wszystkie wymienione tu z linku firmy sprzedają krajową produkcję a nie konfekcjonują cudzy materiał.

Jako, że można kupować bezpośrednio przez internet – kiedy nachodzi nas pragnienie – omijajmy markety szerokim łukiem i w domowych pieleszach walczymy z pokusami:

http://legutko.com.pl/

“Minęło ponad 18 lat od chwili gdy na ogrodniczym rynku nasiennym znajdują się torebki ze znaczkiem .
Przez cały ten czas wysiłek pracowników firmy skierowany był na tworzenie szerokiego, atrakcyjnego asortymentu oferowanych gatunków i odmian oraz na podnoszenie jakości kierowanych do sprzedaży nasion. Dzisiaj Przedsiębiorstwo dysponuje jednym z najbogatszych, nie tylko w Polsce ale i w Europie, asortymentem gatunków i odmian roślin ozdobnych, warzyw i ziół.

Oferta firmy skierowana jest do posiadaczy ogródków przydomowych i działkowych oraz producentów wielkotowarowych, zarówno w kraju jak i za granicą. Zaprezentowane na stronie internetowej odmiany i gatunki obejmują najważniejszą, ale niecałkowitą ofertę firmy.

Aby oferta była wartościowa i atrakcyjna, Przedsiębiorstwo prowadzi ścisłą współpracę z Katedrą Genetyki, Hodowli i Biotechnologii Roślin Ogrodniczych SGGW w Warszawie, skąd corocznie przejmuje do hodowli zachowawczej i reprodukcji najnowsze odmiany wybranych warzyw. Charakterystykę wielu z tych odmian rozpoczyna określenie “pierwsza polska odmiana” co świadczy, że są to formy nowe, dotychczas u nas mało znane.”

http://www.torseed.pl/

http://rekwiat.com.pl/

Nowy Sezon 2011

admin — Thu, 03 Mar 2011 12:31:09 +0000

Dla tych, którzy żyją ogrodami, tak na dobrą sprawę, sezon nigdy się nie kończy. Kiedy pogoda nie pozwala by udzielać się w plenerze jest czas by planować, czytać, szukać, zakładać na parapetach “żłobki dla roślin”. Długa i mroźna zima sprawia, że czuję się jeszcze cokolwiek uśpiona, ale w najbliższym czasie planuję wysiać rozsady. Nie będzie tego dużo, ale będzie pięknie. W tym roku będę mieć własne flance Żeniszka, Lwich paszczy, Laku pachnącego, Szałwii błyszczącej, Cynii i Groszków pachnących. Ach! Jak mogłam zapomnieć..i koniecznie własne zioła. Mamy w ogrodzie Miętę, Melisę i Lebiodkę jednak to towarzystwo bez Szałwii, Bazylii, Majeranku i kilku jeszcze innych nie było by kompletne.

Niedawno sprawdzałam jak przezimowały Mieczyki. I ku mojej radości okazało się, że wcale nie najgorzej. Nie wiem czy to szczególnie niezwykła ich odmiana, ale 2 lata temu kupił je mój Narzeczony. Posadził i cieszył się nimi kiedy zakwitły. Jednak z powodu, że jest on w ogrodzie początkujący…zapomniał wykopać ich na zimę. Ku mojemu zdziwieniu udało się części przezimować i zakwitły na tym samym miejscu. Zeszłej jesieni postanowiłam przerwać ten bolesny eksperyment i zabrałam je do piwnicy. Liczę, że w tym roku też zakwitną. Po zagłębieniu się w informacje zawarte na stronie http://www.gladiole.pl/ postanowiłam na jesieni zaopiekować się bulwkami przybyszowymi. Okazuje się, że trochę cierpliwości i można mieć dużo mieczyków bez dodatkowych wydatków. Co do samej strony to jest po prostu fantastyczna. W najbliższym czasie planuję zacząć opisywać takie wspaniałe, sieciowe źródła. Głębokie ukłony dla pana Stanisława Smolenia z Krosna.

Zajrzałam też do niezawodnych książek: “Rok w Ogrodzie” K. Greiner, A. Weber, P. Michaeli-Achmuhle, 1995 Świat Książki i “Weekend na działce” Franz Bohmig, Warszawa 1986. Obie tłumaczone z niemieckiego opisują ogrodowe zajęcia miesiąc po miesiącu. Myślę gdyby z całej mojej biblioteczki ostały się tylko te – też dałabym sobie radę. Mam na myśli to jak bardzo są wyczerpujące. Dreszcz zimny mnie przebiega kiedy myślę, że mogłabym stracić moją “małą kolekcję”. Według obu ww książek póki co muszę zatrzymać się na lutym. Większość marcowych zajęć będzie jeszcze przez jakiś czas niedostępna – albo mróz, albo wiosna – nijak nie chce być inaczej.