Drodzy Moi! Witam Was!

Kiedyś w wielkich ogrodach, w parkach otaczającym rezydencje wznoszone były skromnych rozmiarów budowle, coś między prawdziwym domem a żartem na temat domu.

Ukryty w głębi parku, ukryty wśród drzew, otoczony krzewami.

Bo kiedyś ogrodnicy mieszkali w ogrodach,  nad którymi sprawowali pieczę. Zasypiali w ogrodach, w ogrodach budzili się i pracowali. Cóż to za miejsce, w którym się razem znaleźliśmy? To właśnie Dom Ogrodnika! Ogrodnikiem nie jestem. Ale los dał mi szansę by w Domu Ogrodnika zamieszkać. Wszystko co w nim znajdę, do czego zaprowadzą mnie inspiracje z niego wyniesione, tym wszystkim postaram się z Państwem podzielić.

Mam tu pełną bibliotekę. W książkach pozaznaczane są fragmenty poświęcone parkom, ogrodom, roślinom, naturze  . W wielkiej zielonej szafie jest pełno notatek, rękopisów. Dziennik. W szufladzie leżą pocztówki od Przyjaciół, stare sekatory i zasuszone kwiaty.  W kuchennym kredensie znajduje ślady: myszy buszowały, pożółkłe torebki z zapomnianymi nasionami.

To jest moja decyzja by tu zamieszkać. Mój wybór by zachować wszystko co  znajdę w tym małym domu.

Widok z jego okien powtarza: zieleń, zieleń, zieleń, drzewa. Jakie jest moje pragnienie? By kiedy będę tu mieszkać wszyscy nadal mówili o nim “Dom Ogrodnika” i by po moim odejściu nikt nie pomyślał by nazwać go inaczej.

A.K.K.